PL
Wesprzyj

Pies szybko oddycha: normalne ziajanie czy nagły przypadek?

ArtykułUdostępnij
7 min czytania Ostatnia aktualizacja:

Z PawPedia, encyklopedii życia ze zwierzętami

Zweryfikowano na podstawie źródeł weterynaryjnych

Spis treści

W skrócie

Szybki oddech po wysiłku, w upale lub przy ekscytacji jest normalny i powinien uspokoić się w ciągu kilku minut odpoczynku. Pies, który w spoczynku lub we śnie oddycha szybciej niż około 30 oddechów na minutę, wymaga wizyty u lekarza weterynarii. Utrudniony oddech, zapaść albo niebieskie, fioletowe lub bardzo blade dziąsła to nagły przypadek.

Szybki oddech u psów
Biszkoptowy labrador odpoczywa, leżąc wyciągnięty na chłodnej płytkowej podłodze w domu.
Pies leżący na chłodnej płytkowej podłodze
PrzyczynaCzęsto normalna reakcja na upał, wysiłek, ekscytację lub stres; może też wynikać z udaru cieplnego, bólu, niewydolności serca, anemii, chorób dróg oddechowych lub płuc albo choroby Cushinga
Prawidłowa częstośćWiększość zdrowych psów w spoczynku lub we śnie oddycha około 15 do 30 razy na minutę; normalne ziajanie słabnie w ciągu 5 do 10 minut odpoczynku w cieniu z dostępem do wody
Niepokojąca częstośćCzęstość w spoczynku lub we śnie stale powyżej 30 oddechów na minutę uznaje się za zwiększoną, a 40 lub więcej w spoczynku to poważny powód do niepokoju
Jak liczyćLicz każde uniesienie klatki piersiowej, gdy pies spokojnie odpoczywa lub śpi – przez 30 sekund i pomnóż przez dwa albo przez pełną minutę – i zapisz datę i godzinę
Najbardziej narażoneUdar cieplny najczęściej dotyka ras krótkopyskich, psów z nadwagą, ras olbrzymich, psów o gęstej sierści oraz bardzo młodych lub starych psów, głównie podczas zabawy lub wysiłku
Objawy towarzysząceChoroby serca: kaszel, niepokój w nocy, spanie w pozycji siedzącej, szybkie męczenie się, omdlenia i powiększony brzuch; anemia: blade dziąsła i szybkie męczenie się; ból: drżenie, kulawizna lub niepokój
RozpoznanieLekarz weterynarii osłuchuje serce i płuca, sprawdza dziąsła i mierzy temperaturę; częstymi kolejnymi krokami są zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej, badania krwi i USG serca
LeczenieZależy całkowicie od przyczyny: najpierw tlen, jeśli pies ma duszność, schładzanie i płyny przy udarze cieplnym, leki usuwające płyn z płuc przy niewydolności serca albo leki przeciwbólowe
ObserwacjaU psa z chorobą serca regularnie licz częstość oddechów we śnie; częstość, która przez kilka dni powoli rośnie, to wczesne ostrzeżenie
Nagły przypadek, gdyNiebieskie, fioletowe lub bardzo blade dziąsła, intensywna praca mięśni brzucha, wyciągnięta szyja lub szeroko rozstawione łokcie, głośny lub chrapliwy oddech, łapanie powietrza, zapaść albo szybki oddech po przebywaniu w upale lub możliwym zatruciu

Psy szybko oddychają z wielu zwyczajnych powodów. Ziajają po spacerze, w ciepły dzień i gdy są podekscytowane. Szybki oddech może być jednak też pierwszym objawem udaru cieplnego, bólu, niewydolności serca lub innej poważnej choroby. Kluczowe pytania to: kiedy pojawia się szybki oddech, czy uspokaja się podczas odpoczynku i co jeszcze zauważasz. Ten poradnik wyjaśnia, jak odróżnić normalne ziajanie od problemu, jak liczyć oddechy psa w domu i kiedy od razu jechać do lekarza weterynarii.

Normalne ziajanie

Psy pocą się bardzo niewiele, więc ziajanie jest ich głównym sposobem na schłodzenie się. Wilgoć odparowuje z języka i dróg oddechowych, odprowadzając ciepło. Ziajanie jest normalne podczas wysiłku i po nim, przy ciepłej lub wilgotnej pogodzie oraz gdy pies jest podekscytowany, na przykład w porze karmienia lub gdy przychodzą goście. Ziajanie wywołują też stres i strach, na przykład podczas jazdy samochodem, burzy lub wizyty u lekarza weterynarii.

Normalne ziajanie słabnie, gdy ustąpi jego przyczyna. Po wysiłku pies, który odpoczywa w cieniu z dostępem do wody, powinien w ciągu 5 do 10 minut oddychać znacznie wolniej. Oddech, który pozostaje szybki w spoczynku, pojawia się bez wyraźnego powodu, brzmi głośno lub chrapliwie albo wygląda na wysiłek, to nie jest normalne ziajanie.

Jak policzyć częstość oddechów psa

Liczenie oddechów to najbardziej przydatna rzecz, jaką możesz zrobić w domu. Zamienia niepokój w liczbę, z którą lekarz weterynarii może pracować.

  • Poczekaj, aż pies spokojnie odpoczywa lub śpi, nie śni ani nie drga, i nie licz tuż po wysiłku ani w gorącym pomieszczeniu.
  • Obserwuj klatkę piersiową lub brzuch z niewielkiej odległości, aby nie obudzić psa.
  • Licz każde uniesienie i opadnięcie klatki piersiowej jako jeden oddech.
  • Licz przez 30 sekund i pomnóż wynik przez dwa albo licz przez pełną minutę.
  • Zapisz wynik wraz z datą i godziną w notesie lub w telefonie.

Jeden pomiar może wprowadzać w błąd. Jeśli wynik jest wysoki, policz jeszcze kilka razy w ciągu kolejnych paru godzin. Jeśli lekarz weterynarii poprosi cię o obserwowanie psa z chorobą serca, liczenie raz dziennie przez tydzień daje dobry punkt odniesienia dla tego psa.

Jaka częstość oddechów jest prawidłowa?

Większość zdrowych psów w spoczynku lub we śnie oddycha około 15 do 30 razy na minutę. Niektóre źródła podają górną granicę 35, a niższa częstość nie jest powodem do niepokoju, jeśli pies poza tym dobrze się czuje. Częstość we śnie lub w spoczynku stale powyżej 30 oddechów na minutę uznaje się zwykle za zwiększoną, a 40 lub więcej w spoczynku to poważny powód do niepokoju. Lekarz weterynarii może ustalić inną granicę dla twojego psa, zwłaszcza jeśli ma chorobę serca.

Zwracaj uwagę nie tylko na to, jak szybki jest oddech, ale też jak wygląda. Brzuch mocno pracujący przy każdym oddechu, pies, który nie może się ułożyć, czy głośny oddech wskazują, że pies musi się mocno wysilać, aby zaczerpnąć powietrza.

Częste przyczyny szybkiego oddechu

Upał i udar cieplny. Gdy jest gorąco lub wilgotno, ziajanie może nie wystarczyć do schłodzenia psa. Udar cieplny zaczyna się od intensywnego ziajania i szybkiego lub utrudnionego oddechu, potem pojawiają się ślinienie się, wymioty, jaskrawoczerwone lub blade dziąsła, osłabienie i zapaść. To nagły przypadek. Największe ryzyko dotyczy ras krótkopyskich, psów z nadwagą, ras olbrzymich, psów o gęstej sierści oraz bardzo młodych lub starych psów, a większość przypadków zdarza się podczas zabawy lub wysiłku. Pierwszą pomoc opisuje nasz poradnik Udar cieplny u psów.

Ból. Psy często ukrywają ból, a ziajanie w spoczynku może być jednym z niewielu widocznych objawów. Może je wywołać zapalenie stawów, uraz, ból pleców lub brzucha. Często towarzyszą mu drżenie, kulawizna, niepokój lub niechęć do kładzenia się.

Choroby serca i niewydolność serca. Gdy serce nie pompuje dobrze, w płucach lub wokół nich może gromadzić się płyn. Pies oddycha szybciej nawet w spoczynku lub we śnie i często kaszle. Inne objawy to niepokój w nocy, spanie w pozycji siedzącej lub leżenie na mostku zamiast na boku, szybkie męczenie się na spacerach, omdlenia i powiększony brzuch. Częstymi przykładami są małe starsze psy z chorobą zastawki mitralnej i duże rasy z kardiomiopatią rozstrzeniową.

Anemia. Anemia oznacza zbyt mało czerwonych krwinek, by rozprowadzać tlen po organizmie. Chore psy szybko się męczą, mają bladoróżowe lub białe dziąsła i mogą oddychać ciężej oraz mieć przyspieszone bicie serca. Przyczyny to m.in. krwawienie, silne zarażenie pchłami, kleszczami lub tęgoryjcami, choroby przenoszone przez kleszcze, takie jak babeszjoza, choroby układu odpornościowego i niektóre trucizny, w tym trutka na szczury, cebula i czosnek.

Choroby dróg oddechowych i płuc. Zapalenie oskrzeli, choroba dróg oddechowych przypominająca astmę, inne problemy z płucami oraz porażenie krtani, w którym krtań nie otwiera się prawidłowo, mogą ograniczać przepływ powietrza i przyspieszać lub utrudniać oddech. Rasy krótkopyskie, takie jak mopsy, buldogi francuskie i buldogi, często mają zwężone górne drogi oddechowe – stan nazywany zespołem niedrożności górnych dróg oddechowych ras krótkogłowych (BOAS) – i gorzej znoszą upał.

Choroby hormonalne. U psów w średnim i starszym wieku ziajanie w spoczynku może być objawem choroby Cushinga, zwłaszcza gdy towarzyszą mu zwiększone pragnienie, wzmożony apetyt i obwisły brzuch.

Stres i lęk. Strach, nowy dom lub głośne dźwięki mogą wywołać szybki oddech u zdrowego psa. Powinien on ustąpić, gdy pies znów poczuje się bezpiecznie.

Objawy alarmowe

Natychmiast jedź do lekarza weterynarii lub do całodobowej lecznicy, jeśli u psa wystąpi którykolwiek z tych objawów.

  • Niebieskie, fioletowe lub bardzo blade dziąsła albo język, lub ciemnoczerwone dziąsła
  • Duszność, z intensywną pracą mięśni brzucha, wyciągniętą szyją lub otwartym pyskiem w spoczynku
  • Stanie lub siedzenie z szeroko rozstawionymi łokciami i niechęć do położenia się
  • Głośny, chrapliwy oddech lub łapanie powietrza
  • Zapaść, omdlenie lub silne osłabienie
  • Szybki oddech po przebywaniu w upale, zwłaszcza ze ślinieniem się, wymiotami lub chwiejnością
  • Szybki oddech z bladymi dziąsłami lub po możliwym zatruciu
  • Częstość oddechów w spoczynku, która pozostaje wysoka i się nie uspokaja, z kaszlem, niepokojem lub odmową jedzenia

Trudności z oddychaniem to zawsze nagły przypadek. Jeśli możesz, zadzwoń wcześniej, aby lecznica była na ciebie przygotowana.

Co robić w drodze do lecznicy

Utrzymuj psa w jak największym spokoju i bezruchu i obchodź się z nim delikatnie, ponieważ stres i wysiłek utrudniają oddychanie. W samochodzie zapewnij chłód i dobrą wentylację. Jeśli prawdopodobną przyczyną jest upał, zacznij schładzanie przed podróżą i w jej trakcie, polewając ciało chłodną, ale nie lodowatą wodą i używając wentylatora lub otwartych okien. Nie owijaj psa mokrym ręcznikiem, który może zatrzymywać ciepło. Jeśli pies nie jest przegrzany, pozwól mu przyjąć dowolną pozycję, jaką wybierze.

Czego się spodziewać u lekarza weterynarii

Pies z niewydolnością oddechową często najpierw dostaje tlen, zanim zostanie poddany większym manipulacjom. Gdy jego stan się ustabilizuje, lekarz weterynarii osłucha serce i płuca, sprawdzi dziąsła, zmierzy temperaturę i zapyta o wywiad. Częstymi kolejnymi krokami są zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej, badania krwi i USG serca. Leczenie zależy całkowicie od przyczyny – od schładzania i płynów przy udarze cieplnym, przez leki usuwające płyn z płuc przy niewydolności serca, po leki przeciwbólowe dla psa, którego coś boli.

Obserwacja w domu

Jeśli u psa rozpoznano chorobę serca, lekarz weterynarii może poprosić cię o regularne liczenie częstości oddechów we śnie. Częstość, która przez kilka dni powoli rośnie, może być wczesnym ostrzeżeniem, że zaczyna się niewydolność serca lub że trzeba dostosować leki. Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem weterynarii, jeśli częstość utrzymuje się powyżej podanej przez niego granicy. Prowadź dzienniczek, który możesz pokazać podczas każdej wizyty.

Uratowane psy a szybki oddech

Świeżo adoptowany pies może dużo ziajać w pierwszych dniach po prostu dlatego, że wszystko jest dla niego nowe. Takie ziajanie słabnie, gdy pies się aklimatyzuje. Psy uratowane z ulicy mogą też mieć pchły, kleszcze lub robaki, które powodują anemię. W Paw Squadron każde uratowane zwierzę trafia do lekarza weterynarii na badanie, jest odrobaczane i zabezpieczane przeciw pasożytom. Mimo to, jeśli nowy pies szybko oddycha w spoczynku, ma blade dziąsła lub szybko się męczy, umów wizytę u lekarza weterynarii, zamiast przypisywać to nerwom.

Więcej poradników o zdrowiu znajdziesz w dziale PawPedia. Jeśli adoptowałeś od nas psa i masz pytanie, napisz do nas przez stronę Kontakt.

Źródła

Źródła internetowe

  1. Home Breathing Rate Evaluation · VCA Animal Hospitals
  2. How to: Record a resting respiratory rate · PDSA
  3. Difficulty Breathing (Dyspnea) · Cummings School of Veterinary Medicine at Tufts University, HeartSmart
  4. Why Does My Dog Pant? What to Know · American Kennel Club
  5. Anemia in Dogs · VCA Animal Hospitals
  6. Heatstroke in dogs · PDSA
  7. BOAS (Brachycephalic Obstructive Airway Syndrome) · University of Cambridge, Department of Veterinary Medicine

Encyklopedie

  1. Tachypnea · Wikipedia

Książki

  1. Ware WA. Cardiovascular Disease in Small Animal Medicine. London: Manson Publishing, 2011. ISBN 9781840761535
  2. Ettinger SJ, Feldman EC, Côté E (eds.). Textbook of Veterinary Internal Medicine: Diseases of the Dog and the Cat. 8th ed. St. Louis: Elsevier, 2016. ISBN 9780323312110
  3. Щербаков Г. Г. и др.; под общ. ред. Г. Г. Щербакова. Внутренние болезни животных: учебник [Internal Diseases of Animals: A Textbook]. Санкт-Петербург: Лань, 2014. ISBN 9785811416820
  4. Nelson RW, Couto CG. Small Animal Internal Medicine. 6th ed. St. Louis: Elsevier, 2019. ISBN 9780323570145

Ten artykuł zawiera ogólne informacje i nie jest poradą weterynaryjną. W sprawach zdrowia swojego zwierzęcia zawsze konsultuj się z lekarzem weterynarii. Niektóre obrazy w dziale PawPedia mogą być wygenerowane przez AI.

Ta strona została ostatnio zaktualizowana 9 listopada 2026.

Zapisz się do naszego newslettera

Wieści z akcji ratunkowych i aktualności od zespołu.