Znalazłeś bezpańskiego psa? Co robić krok po kroku

Krok 1: Najpierw bezpieczeństwo

Przestraszony, głodny lub ranny pies może ugryźć, nawet jeśli wygląda na przyjaznego. Jeśli pies jest w pobliżu ruchliwej drogi, pomyśl o własnym bezpieczeństwie, zanim pomyślisz o psie.

• Jeśli jedziesz samochodem, zjedź całkowicie z drogi, włącz światła awaryjne i sprawdź ruch, zanim wysiądziesz.
• Poruszaj się powoli i unikaj gwałtownych ruchów, w tym gwałtownego otwierania drzwi samochodu.
• Nie goń psa. Bieganie za przestraszonym psem często odpędza go dalej, czasem na jezdnię.
• Kucnij, odwróć się lekko bokiem i mów cicho. Pozwól psu podejść do ciebie.
• Zaproponuj mocno pachnące jedzenie, na przykład mięso lub rybę z puszki, aby zachęcić psa do podejścia.
• Nie podchodź do psa, który warczy, groźnie unosi wargi, rzuca się lub szczerzy zęby.

Jeśli nie możesz bezpiecznie podejść, zadzwoń do lokalnych służb zajmujących się zwierzętami lub na policję. W Wielkiej Brytanii zadzwoń do gminnego dog wardena. Podaj dokładną lokalizację, na przykład nazwę ulicy lub charakterystyczny punkt, i jeśli możesz, zostań w pobliżu. Pies, który jest raczej przestraszony niż agresywny, często pokazuje to podkulonym ogonem, nisko pochylonym ciałem i odwróconą głową; artykuł Jak pomóc lękliwemu psu wyjaśnia te sygnały.

Jeśli pies cię ugryzie lub podrapie, przemywaj ranę wodą z mydłem pod bieżącą wodą przez co najmniej 15 minut i jeszcze tego samego dnia udaj się do lekarza. Według Światowej Organizacji Zdrowia psy są źródłem do 99% przypadków wścieklizny u ludzi na świecie, a lekarz może zdecydować, czy potrzebujesz leczenia zapobiegawczego. Więcej informacji znajdziesz w naszym poradniku o wściekliźnie u psów i kotów.

Krok 2: Łagodnie zatrzymaj psa

Jeśli pies jest spokojny, załóż mu przez głowę smycz lub pętlę ze sznurka albo zaprowadź go do ogrodzonego ogrodu lub zamkniętego pomieszczenia. Samochód jest dobrym miejscem na przetrzymanie psa tylko wtedy, gdy pomoc wkrótce dotrze. Jazda z niezabezpieczonym, przestraszonym psem w samochodzie jest ryzykowna, ponieważ może wpaść w panikę.

Zostaw psu obrożę i adresówki. To łącznik między nim a właścicielem.

Jeśli pies jest ranny, utrzymuj go w jak największym bezruchu i cieple i skontaktuj się z lekarzem weterynarii lub lecznicą całodobową. Nawet łagodny pies może ugryźć, gdy odczuwa ból, więc obchodź się z nim ostrożnie. Może się zdarzyć, że za leczenie zapłacisz sam, więc zapytaj o koszty przed rozpoczęciem leczenia. Nasz poradnik o pierwszej pomocy dla psów i kotów omawia podstawy do czasu uzyskania pomocy.

Krok 3: Sprawdź adresówkę i mikroczip

Sprawdź, czy na obroży jest adresówka z numerem telefonu lub adresem. Adresówka to najszybsza droga do domu: jeśli jest numer, zadzwoń.

Jeśli nie ma adresówki, poproś lecznicę weterynaryjną, schronisko lub pracownika służb zajmujących się zwierzętami o sprawdzenie, czy pies ma mikroczip. Mikroczip to maleńkie urządzenie wielkości ziarenka ryżu, umieszczane pod skórą, zwykle między łopatkami. Zawiera numer identyfikacyjny. Nie jest lokalizatorem GPS i można go odczytać tylko specjalnym czytnikiem, który zwykle mają lekarze weterynarii, schroniska i służby zajmujące się zwierzętami.

Odczyt pokazuje numer. Lekarz weterynarii lub schronisko kontaktuje się wtedy z bazą danych mikroczipów, w której są dane kontaktowe właściciela. W USA internetowa wyszukiwarka AAHA przeszukuje główne bazy i pokazuje, z którą z nich się skontaktować.

Mikroczipy działają najlepiej, gdy właściciele aktualizują swoje dane. W amerykańskim badaniu obejmującym 53 schroniska odsetek psów z mikroczipem, które wróciły do właściciela, był 2,5 raza wyższy niż wśród wszystkich bezpańskich psów. Gdy nie udało się odnaleźć właścicieli zaczipowanych zwierząt, najczęstszą przyczyną był błędny lub nieaktywny numer telefonu. Więcej przeczytasz w artykule Dlaczego warto zaczipować zwierzę.

Krok 4: Zgłoś psa

Zgłoś psa, nawet jeśli planujesz opiekować się nim podczas szukania właściciela. Właściciel, który zgubił psa, zwykle dzwoni do lokalnego schroniska, służb zajmujących się zwierzętami lub urzędu, więc właśnie tam najłatwiej o dopasowanie.

• W USA skontaktuj się z lokalną agencją animal control i pobliskimi schroniskami. Przepisy i okresy przetrzymania różnią się w zależności od stanu, hrabstwa i miasta.
• W Wielkiej Brytanii zgłoś psa gminnemu dog wardenowi, na przykład przez stronę o bezpańskich psach w serwisie gov.uk. Jeśli trzymasz bezpańskiego psa w domu, prawo wymaga powiadomienia dog wardena.
• W innych krajach skontaktuj się z miejskimi służbami zajmującymi się zwierzętami, policją lub najbliższym schroniskiem.

Podaj dokładny opis: wielkość, kolor, płeć, ewentualne znaki szczególne, obrożę oraz dokładne miejsce i czas znalezienia psa. Zostaw swój numer telefonu.

Krok 5: Daj znać w okolicy

Większość zaginionych psów odnajduje się blisko domu. W ankiecie ASPCA wśród amerykańskich właścicieli zwierząt 93% zaginionych psów odnaleziono. Prawie połowa właścicieli znalazła psa, przeszukując okolicę, 15% odzyskało go dzięki adresówce lub mikroczipowi, a tylko 6% znalazło go w schronisku. Twoje ogłoszenia powinny być tam, gdzie szuka właściciel.

• Zrób psu wyraźne zdjęcia z przodu i z boku.
• Rozwieś plakaty o znalezionym psie w okolicy, w której go znalazłeś, oraz w pobliskich lecznicach weterynaryjnych i sklepach zoologicznych.
• Opublikuj ogłoszenie w lokalnych grupach w mediach społecznościowych, aplikacjach sąsiedzkich i serwisach o zaginionych i znalezionych zwierzętach.
• Pomiń w publicznych ogłoszeniach jeden szczegół pozwalający rozpoznać psa, na przykład znak szczególny lub kolor obroży, aby móc sprawdzić, czy dzwoniący naprawdę jest właścicielem.
• Zdejmij plakaty, gdy pies wróci do domu.

Krok 6: Tymczasowa opieka w domu

Jeśli możesz zająć się psem w czasie poszukiwań, kilka środków ostrożności ochroni twoje zwierzęta i rodzinę.

• Trzymaj psa z dala od własnych zwierząt, dopóki nie zbada go lekarz weterynarii. Może mieć pchły, robaki lub infekcję i może być przestraszony.
• Zapewnij mu cichy pokój, świeżą wodę, posłanie i małe posiłki. Zmieniaj karmę stopniowo, aby uniknąć rozstroju żołądka.
• Myj ręce po kontakcie z psem i po sprzątaniu jego odchodów.
• Uważnie nadzoruj go w obecności dzieci.
• Wyprowadzaj go w dobrze zapiętych szelkach na smyczy. Zestresowany pies w nowym miejscu może wysunąć się z luźnej obroży i uciec.
• Poproś lekarza weterynarii o badanie. Szczenięta i nieszczepione psy są narażone na poważne choroby, takie jak parwowiroza.

Pamiętaj, że jesteś tymczasowym opiekunem. Znalezienie psa nie czyni cię jego właścicielem. W większości miejsc własność przechodzi na znalazcę dopiero po ustawowym okresie przetrzymania i rzetelnych próbach odnalezienia właściciela, a przepisy różnią się w zależności od miejsca. W Wielkiej Brytanii Dogs Trust wyjaśnia, że właściciel z dowodem własności nadal może później odebrać psa, nawet jeśli znalazca zapłacił rachunki weterynaryjne.

Bądź ze sobą szczery w kwestii tego, czy byłbyś w stanie oddać psa po kilku tygodniach budowania więzi. Jeśli nie, na czas poszukiwań lepszym miejscem dla niego może być schronisko lub służby zajmujące się zwierzętami.

Krok 7: Oddanie psa właścicielowi

Gdy ktoś zadzwoni, poproś go o opisanie psa, w tym szczegółu, który pominąłeś w ogłoszeniach, i o pokazanie zdjęć lub dokumentacji weterynaryjnej. Mocnym dowodem jest mikroczip zarejestrowany na tę osobę. Na przekazanie psa umówcie się w miejscu publicznym, weź ze sobą znajomego lub powiedz komuś, dokąd idziesz, i podawaj tylko te dane osobowe, które chcesz udostępnić.

Jeśli właściciel się nie zgłosi

Niektóre psy nigdy nie zostają odebrane. Mogły zostać porzucone albo całe życie żyły na ulicy. Po upływie ustawowego okresu przetrzymania możesz adoptować psa sam, adoptować go za pośrednictwem schroniska lub służb zajmujących się zwierzętami albo poprosić lokalną organizację ratunkową o przyjęcie go, gdy będzie miała miejsce. Najpierw sprawdź przepisy u dog wardena lub w służbach zajmujących się zwierzętami. W Wielkiej Brytanii bezpański pies musi przejść przez dog wardena, a jeśli chcesz go adoptować, możesz zostawić swoje dane.

Jeśli zdecydujesz się zatrzymać psa, nasz poradnik Jak adoptować uratowanego psa omawia pierwsze wizyty u lekarza weterynarii, aklimatyzację i to, czego można się spodziewać w pierwszych tygodniach.

Rola organizacji ratunkowych

Paw Squadron ratuje psy i koty, którymi nikt się nie opiekuje. Każde zwierzę, które przyjmujemy, trafia do lekarza weterynarii i jest odrobaczane wkrótce po uratowaniu, ponieważ zwierzęta z ulicy często mają pasożyty i inne problemy zdrowotne, których na początku nie widać. Jeśli znalazłeś psa i nie wiesz, co dalej, napisz do nas przez stronę Kontakt. Szczerze powiemy ci, co możemy zrobić, i pomożemy, w czym się da.

Więcej praktycznych poradników o psach, kotach i adopcji znajdziesz w dziale PawPedia.